Ponieważ przewodnicy odwalili fuszerkę i napisali relację po łebkach, teraz ja na piszę jak NAPRAWDĘ było, bez skrótów myślowych, nie szczędząc drastycznych i pikantnych szczegółów. A było tak - na długi weekend liściopadowy dołączyłem do trasy Gośki i Pingwina w Bieszczadach Wschodnich. W piątek wieczorem wsiedliśmy do autobusu do Lwowa, a w sobotę rano przesiedliśmy się w marszrutkę...

Nie będzie tu niewybrednych dowcipów o p(P)ingwinach ani zdjęć Tańczących z wilkami (albo uczestnikami). Tania sensacja gdzie indziej (linki na końcu).

Zaczęliśmy patriotycznie, w końcu tylko parę dni dzieliło nas od 11 listopada. Tu jeszcze czyści i uśmiechnięci (no dobrze, uśmiechnięci byliśmy do końca), a w tle cmentarz Legionów na Przełęczy Wyszkowskiej.

O niektórych miejscach nie warto opowiadać, lepiej je zobaczyć. Tak właśnie jest z Bucharą, którą odwiedziłam we wrześniu 2007. Trzytygodniowy pobyt w Uzbekistanie był prawdziwą podróżą w czasie, bo takie wrażenie ma się najczęściej odwiedzając kolejne bajecznie kolorowe miasta. Zapraszam do oglądania pierwszej części galerii z Buchary

W Uzbekistanie byliśmy* od 17. do 30. sierpnia 2007 r. Zwiedziliśmy Kotlinę Fergańską, a także część ?główną? Uzbekistanu. Byliśmy w górach Tien ? Szan na północ od Taszkentu, w Termez, przy granicy z Afganistanem, a także (w pewnym sensie) nad Morzem Aralskim. Można więc powiedzieć, że przejechaliśmy Uzbekistan wzdłuż i wszerz starając się zwiedzić wszystko co wydawało się nam interesujące. Nie da się jednak ukryć, że jest to kraj, w którym można by spędzić pewnie i trzy miesiące nie nudząc się zbytnio. Bogata historia, mnóstwo zabytków i ogromne przestrzenie zapewniłyby rozrywkę na bardzo długo.