kontakt: kaniewski-jacek[małpa]wp.pl
blacha: 647

Pochodzę z Gdańska. Gór nauczyli mnie Rodzice (Tato chodzenia, Mama jeżdżenia na nartach) i Żona (łącka góralka). W SKPB poznałem smak nieprzetartych grzebietów i ścieżek leśnej zwierzyny. 

Raczej wolę spokojnie wędrować i wsłuchiwać się w piękno gór, niż zaliczać na czas kolejne szczyty (etap biegania po górach minął mi w dzieciństwie).

W górach najbardziej lubię być z ludźmi, którzy podobnie je przeżywają. Fascynuje mnie powstawanie niepowtarzalnej więzi zaufania wśród towarzyszy trudów górskiej wędrówki. Doprowadza mnie do najgorszych uczuć i głębokiego smutku spotkanie egoisty w górach. Nie daj Bóg, ktoś taki na wspólnym wyjeździe!

Chodząc po Beskidzie Niskim i Bieszczadach, Karpatach ukraińskich i rumuńskich staram się nie przegapić tego, co ma do powiedzenia ich historia - trudnego współżycia różnych religii i kultur. 

Wiem, że góry mogą zmieniać człowieka na lepsze. Taka ich tajemnicza moc.

Mam uprawnienia państwowe przewodnika beskidzkiego. Oprócz gór (chodzenie, zjeżdżanie, skitourowanie) lubię żeglarstwo i filozofię, zwłaszcza średniowiecza. Czasem coś przetłumaczę. 

Przy cerkwi w Równi

Wschód słońca na Babiej Górze

Góry Suhard w Rumunii

Obóz pod Omulem

Zapraszam do wspólnej wędrówki!

Jacek

Dawno temu gdy na Ziemi żyły jeszcze dinozaury zapisałem się na kurs przewodnicki SKPB. Po kilku latach byłem w kole.W międzyczasie zostałem przodownikiem turystyki kolarskiej PTTK.Teraz staram się łączyć te dwie pasje. Co i raz prowadzę jakąs trasę. Dalszą lub bliższą.Większość ma w nazwie LONGINADA. Najczęściej rowerowe ale nie zawsze. Ciągle nowe kierunki. O różnych porach roku. Nie powtarzam tras. Czasem nosi mnie gdzieś w dalsze strony. Zapraszam na szlak. Dopóki będzie mi się chciało.

Niektórzy mówią, że robię ambitne trasy. Ale często jeżdżę na nie z córeczką. Jak jest naprawdę rozstrzygnijcie sami. I zostawcie to dla siebie. Niech trwa legenda.

Kontakt :filon[at]home.pl

kontakt: stasob [at] gmail.com

blacha: 646

 Moje przygody z górami zaczęły się w czasach, które pamiętam tylko przez mgłę. Z tego okresu pochodzi wspomnienie cmentarza w Beniowej, drutów na granicy i wypalaczy węgla drzewnego kręcących się koło retort. Przez następne lata głównie z różnymi koloniami i obozami jeździłem to tu, to tam. Z czasem, kiedy przestały mnie bawić tego typu wycieczki zacząłem, jeździć dalej na rowerze. Jadąc samochodem na Nordkapp (wycieczka zakończona w Sztokholmie) przekonałem się, że potrzebuję bardziej aktywnej formy turystyki. Na kurs poszedłem prawie przypadkiem, z ciekawości właściwie. Minęło trochę ponad 1,5 roku i piszę o sobie jako o przewodniku.

 

W Kole (nie za wiele narazie): 

AL 2010 - Koordynuję 

BN 2010 - Laborecka Vrchovina: Słońce wschodzi raz na dzień

AL 2009 - Ukraina (praktyki) - Połoniny Hryniawskie: Między białym a czarnym

Kurs 08/09

Turystycznie:

2010  Rosja: Ałtaj: Siewieroczujski Grzbiet 

           Rosja (narciarska): Karelia: Zaonieże

           Ukraina: Czarnohora

2009  Rumunia: Karpaty Marmaroskie i Góry Rodniańskie

           Ukraina: Połoniny Hryniawskie (praktyki)

2008  Litwa, Łotwa (rowerem): Suwałki, Wilno, Kowno, Ryga, przyl. Kolka, Kłajpeda

2007  Szwecja (objazdówka Ogórkiem): Karlskrona, Jonkoping, Sztokholm

W międzyczasie inne mniej lub bardziej istotne wyjazdy. 

kontakt: ramagotka(at)gmail.com

Kontakt: tomasz.smykowski (sobaka) gmail.com
Blacha: 648

"Jesteś bardzo statyczny... dopóki się nie ruszasz" - powiedziała mi Marta Krzemień-Ojak podczas majówki, którą zorganizowałem w Beskidzie Żywieckim w 2002 roku. Od tego czasu pod tym względem niewiele się zmieniło, chociaż prawdę mówiąc ostatnio zdecydowanie się zasiedziałem. Czas nadrobić zaległości.